”தனி ஈழம்தான் இந்தியாவுக்கு அரண்!”

பேராசிரியர் பிரான்சிஸ் பாயில் அமெரிக்காவின் மிகப் பிரபல மான சட்ட மேதை. சிகாகோவில் உள்ள இல்லினாய் பல்கலைக்கழகத்தின் சட்டத் துறை பேராசிரியர். மனித உரிமைகள் மற்றும் சர்வதேச தனிமனித உரிமை, அரசியலமைப்பு சட்டங்களில் கீர்த்தி வாய்ந்தவர். இஸ்ரேலுக்கு எதிராக 60 ஆண்டுகளாகப் போராடிவரும் பாலஸ்தீன அரசின் சட்ட ஆலோசகரான பாயில், அதன் அரசியலமைப்பு மற்றும் அரசியல் சட்டம் போன்ற அயல் நாட்டு உறவுகளுக்கு ஆலோசனை தருகிறார். சில ஆண்டுகளாக ஈழத்தமிழர் பிரச் னைகளில் முழுமூச்சாக ஈடுபட்டு, சர்வதேச நீதிமன்றத்தில் ராஜபக்ஷே அரசின் மனித உரிமை மீறல்களுக்கு தண்டனை பெற்றுத்தரப் பாடுபடுபவர். நாடு கடந்த தமிழீழ அரசு அமைய ருத்திரகுமாரனுக்கு ஆலோசனை கூறி வருகிறார். சமீபத்தில், நடைபெற்ற நாடு கடந்த தமிழீழத் தேர்தலில், தேர்தல் குழுவின் முக்கிய உறுப்பினரான இவரது ஆலோசனையின் பேரில்தான் தேர்தலே நடைபெற்றது.

சிங்கள நினைவு தூபிகளையும், குடியேற்றங்களையும் அமைப்பது எந்த வகையில் நீதியானது?

தன்னுடைய படைகளை, ஆசுவாசப்படுத்துவதற்காக நினைவுச்சின்னங்களை எழுப்புவது தவறில்லை, ஆனால் அதை தமிழர்கள் பிரதேசத்தில் நிறுவுவது, தமிழர்களை மேலும் அவமானப்படுத்துவதாகவும் கேலிசெய்வதாகவும் காணப்படுகின்றது. இவ்வாறான நினைவுச்சின்னங்களை அமைத்து, தமிழ்ப்பிரதேசங்களையும் தமிழர்களையும் உல்லாசப்பயணிகளின் பார்வைக்குவைத்து நிதியீட்ட முனைகின்றார் என்பது வெளிச்சம்.

நாட்டின் நலத்திற்காக குருதி சிந்திய, உயிர்கொடை தந்த அந்த உத்தமர்களை நன்றியோடு நினைப்போம் தேசிய தலைவரின் தலைமைக்கு யாரெல்லாம் துரோகம் செய்கிறார்களோ, அவர்களை புறந்தள்ளுங்கள். தேசிய தலைவரின் தலைமையை, அவரின் கட்டளையை நிறைவேற்றுங்கள். தமிழீழத்தில் கரம் கோர்ப்போம். தரணியெங்கும் நிமிர்ந்து நிற்போம்.

முள்ளிவாய்க்கால்- தமிழரின் வரலாற்றில் என்றுமே மறக்கப்பட முடியாத மரணபூமி.

அப்பாவிப் பொதுமக்கள்- காயம்பட்ட, சரணடைந்த போராளிகள் என்று ஆயிரக்கணக்கானோரின் குருதி உறைந்து போன மண். அங்கு நடந்த கொடுமைகளும் கொடூரங்களும் உலகின் பார்வைக்கு இப்போது தான் வரத் தொடங்கியுள்ளன. சரணடைந்த போராளிகளை ஈவு இரக்கமின்றிச் சுட்டுக் கொல்லும் காட்சிகள் உலகத் தொலைக்காட்சிகளில் வந்து அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தின. போராளிகளின் உயிரற்ற உடல்களை சிதைத்துச் சின்னாபின்னப்படுத்தி கேவலப்படுத்தும் காட்சிகளை புகைப்படங்கள் காண்பித்தன. இருபத்தோராம் நூற்றாண்டில் இப்படியும் மனிதர்களா- என்று உலகமே ஒரு கணம் வெட்கித் தலைகுனிந்தது. சிங்கள தேசத்தின் படைகள் போரிடும் வீரர்களைக் கொண்டதல்ல- மனித முகத்தோடு இரத்த வெறிகொண்டு அலையும் மிருகங்கள் என்பது நிரூபணமானது.

இயற்கை எனது நண்பன் ..............

ஓர் இனத்தின் வரலாறு தோற்கடிக்கப்பட்டதாக அறிவித்து, ஓராண்டு நிறைவெய்தி இருக்கிறது. கடந்த ஓராண்டிலே எத்தனையே விமர்சனங்கள் புதிது புதிதாக தோன்றி மறைந்து கொண்டிருக்கின்றன. விமர்சனங்களைப் பொறுத்தமட்டில் அதன் ஆளுமை மாந்த வாழ்வின் அடித்தளத்தை முன்னிருத்தியே அதன் நிலைத்தன்மை நீடித்திருக்கும். மார்க்சிய கோட்பாட்டின்படி இந்த மண்ணின் மேல் உள்ள எல்லா வகையானவையும் விமர்சனத்திற்குரியவை தான். ஆக,

தமிழகத்தில்இருந்து வெளி வரும் நக்கீரன் பத்திரிகையில் இவ்வாறு செய்தி பிரசுரிக்கப்பட்டுள்ளது ...........

ஈழ மண்ணில் சுதந் திரக் காற்று வீசும் என்ற நம்பிக்கை இன்னமும் அற்றுப் போய்விடவில் லை. கிழக்கு மாகாணக் காடுகளில் உள்ள மரங்களுடன் சேர்ந்து அந்த நம்பிக்கை உயர்ந்து நிற்கிறது. ""முள்ளி வாய்க்கால் கொடூரத்தின் ஓராண்டு நிறைவில், உலகத் தமிழர்கள் அனைவரும் ஈழத் துயர நினைவுகளில் மூழ்கி யிருக்கும் நிலையில், விடுதலை நம்பிக்கை வீழ்ந்துவிடவில்லை'' என்கிறார் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த பத்திரிகையாளர் பாண்டி யன்.

இமாலய வெற்றிகள் பலவற்றுக்கு நடுநாயகமாக நின்று செயற்பட்டவர் பிரிகேடியர் பால்ராஜ்: தேசியத் தலைவர் புகழாரம்

விடுதலை இலட்சியத்தில் பிடிப்பு ஏற்பட்டு விட்டால், எமக்கு துன்ப துயரங்கள் தெரிவதில்லை. வேதனைகள் புரிவதில்லை. உடல் உபாதைகள் அழுத்துவதில்லை. இயற்கைகூடக் குறுக்கே நிற்பதில்லை. எனது அன்புத் தளபதி பிரிகேடியர் பால்ராஜூக்கும் அப்படித்தான். ஓயாது குமுறும் சமர்க்களங்களையெல்லாம் அவன் ஓய்வில்லாது, உறக்கமில்லாது எதிர்கொண்டான். அங்கு இரவு, பகல் பாராது செயற்பட்டான். கொட்டும் மழையும் கோடையின் கொழுத்தும் வெய்யிலும் அவனைக் கட்டிப்போட்டது கிடையாது. கொடிய சண்டைக் களங்களில் எல்லாம் எத்தனையோ துன்பங்களைச் சுமந்தவாறு, எத்தனையோ நெருக்கடிகளைச் சமாளித்தவாறு, எத்தனையோ ஆபத்துக்களை எதிர்கொண்டவாறு அபாரமான மனவுறுதியோடு போராடினான். தலைசிறந்த போர்த்தளபதி என்ற வகையில் நான் அவனை ஆழமாக நேசித்தேன். அவன் மீது அளவுகடந்த அன்பும் பாசமும் கொண்டிருந்தேன். அவன் அறிமுகமாகிய நாளிலிருந்து அவனுள் அபூர்வ போர்ப் பண்புகளும் போர்க் குணங்களும் இயற்கையாகவே நிறைந்து கிடப்பதைக் கண்டுகொண்டேன். ஆற்றல் மிக்க, ஆளுமை மிக்க இலட்சியப் போராளியாக அவனை வளர்த்தெடுத்தேன். அபாரமான துணிவும், அசுர வேகமும், சிறந்த தாக்குதல் உத்திகளும், நேர்த்தியாகப் படை நகர்த்தும் ஆற்றலும், கூட்டுக்குலையாத குறிதவறாத செயற்பாடுகளுமாக அவன் வெளிப்படுத்திய போர்ப்பண்புகள், எமது எதிரிக்கு அச்சத்தைக் கொடுத்தன. அதேநேரம், எமது போராளிகளின் மனோதிடத்தையும் இலட்சிய உறுதியையும் மேலும் உரமாக்கின. எமது மக்களுக்கு பெரும் வெற்றிகளைத் தேடித்தந்தன.

வீரத்தளபதி பிரிகேடியர் பால்ராஜ்

இயற்பெயர்: பாலசிங்கம் கந்தையா, கொக்குத்தொடுவாய், முல்லைத்தீவு) தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் ஒரு முதுநிலைத் தளபதியாவார். தமிழீழத்தின் பல போர்க்களங்களை வழிநடத்தியவர். 1983 ஆம் ஆண்டு விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தில் இணைந்து கொண்டார். 1991 ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் 1993 ஆம் ஆண்டு வரையும் பின்னர் 1995 ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் 1997 ஆம் ஆண்டு வரையும் விடுதலைப் புலிகளின் முதலாவது மரபுவழிப் படையணியான

இந்திய அரச பயங்கரவாதம் : காலத்தின் தேவை என்ன? : சபா நாவலன்

இந்தியா சீனா போன்ற புதிய ஆசிய வல்லரசுகள் இலங்கை அரசுடன் இணைந்து நிகழ்த்திய இனப்படுகொலையின் இரத்ததம் உறைந்து போய்விட முன்னமே இந்தியாவெங்கும் தனது எழைக் குடிமக்கள் மீது அரச பயங்கரவாதம் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டிருக்கிறது. இலங்கையில் நடைபெற்ற அதே போர்த்தந்திரோபாயங்களும், பிரச்சார முறமைகளும் உள்வாங்கப்பட்டு இந்தியப் புறச்சூழலுக்கு உகந்தவாறு பிரயோகிக்கப்படுகிறது. மனித அவலங்களுக்கு மத்தியில் அப்பாவி மக்கள் மந்தைகள் போல விரட்டியடிக்கப்படுகிறார்கள். ஆந்திரா, மேற்கு வங்கம், சட்டீஸ்கர். ஜார்க்கண்ட். மகாராட்டிரம். ஒரிசா போன்ற மாநிலங்களெல்லாம் ஏழை மக்களில் அவலக் குரல்கள் ஒலிக்கின்றன. மேற்குவங்கத்தில் நூற்றுக் கணக்கானோர் அனாதைப் பிணங்களாகக் கொல்லப்பட, இன்று ஏனைய மாநிலங்களில் இராணுவமும், துணைப்படைகளும் அன்னிய தேசம் ஒன்றுடன் போர் நடைபெறுவதைப் போல குவிக்கப்பட்டுள்ளதாகத் தகவல்கள் வெளியாகின்றன.

இலங்கை அரசாங்கப் படைகளினால் மேற்க்கொள்ளப்பட்ட மற்றுமோர் போர்க்குற்ற ஆதாரம் காணொளியில் - பிரித்தானியாவின் சனல் 4 தொலைகாட்சி

http://www.channel4.com/news/articles/politics/international_politics/sri+lanka+option/3652687

கரும்புலி மேஜர் சிறீவாணி -சின்த்தம்பி சாந்தி, மட்டக்களப்பு.,பளை ஆட்டிலறித் தள அழிப்பில் .....................

அவள் அழுதுகொண்டிருந்தாள், மனதுக்குள் அல்ல. அது ஒருபுறமிருக்க சத்தமாக விக்கி விக்கி அழுதாள். அவளது அழுகைச் சத்தம் எங்கும் பரவியது. ஆனால் அவளது அழுகைக்கான காரணம் சிலருக்குத்தான் தெரிந்திருந்தது. அந்த அழுகையில் ஏதோ ஒரு வேண்டுதல் இருந்தது. அவள் கலங்கும் விழிகளில் என்னவோ எதிர்பார்ப்பு நிறைந்திருந்தது. அவளது வேண்டுதல்களும் எதிர்பார்ப்புகளும் சாதாரணமாக இருக்கவில்லை. தாக்குதலுக்குப் புறப்படுகின்ற அணிகளோடு தானும் தாக்குதலுக்குச் செல்ல வேண்டும். அதற்காகத்தான் அந்த அழுகை.

நாம் தமிழர் இயக்கம் கட்சியானது

தமிழீழ பற்றாளர் இயக்குனர் சீமானின் நாம் தமிழர் இயக்கம் நேற்று மதுரையில் ஓர் அரசியல்கட்சியாக பரிணமித்தது ஏறத்தாழ ஒரு லட்சம் பேர் வந்திருந்ததாக செய்திகள் கூறுகின்றன. மாநாடு ஆரம்பிக்கும் முன் விரகனூர் சுற்றுவட்ட சாலை அருகே, தியாகி முத்துக்குமார் நினைவு நுழைவாயிலிலிருந்து பேரணி துவங்கப்பட்டது. மாலை 5 மணிக்குத் துவங்கிய இப்பேரணி, 7.30 மணிக்குப் பிறகும் தொடர்ந்தது.

தேசிய தலைவர் விடுதலையின் அடையாளம்

சுட்டேன், சுட்டேன் என்று தமது ஆசை தீரும்வரை சுட்டுத் தள்ளிய ஜெனரல் டயர் இன்று நம்மிடம் இல்லை. ஜாலியன் வாலாபாக்கில் ரத்தம் தோய்ந்த மண்ணை எடுத்து பொட்டலமாய் தம்முடைய பையில் வைத்துக் கொண்ட பகத்சிங் அசைக்க முடியா ஆற்றலாக விடுதலையின் அடையாளமாக இன்றும் நம்மிடம் உலாவிக் கொண்டிருக்கிறார். அடக்குமுறையாளர்களான ஜார் இல்லை. ஹிட்லர் இல்லை. முசோலினி இல்லை. நிஜாம்கள் இல்லை. ஆனால் இவர்களிடம் பெற்ற விடுதலை இன்று உயிரோடு உலாவிக் கொண்டிருக்கிறது. அடக்குமுறை ஒருநாளும் வெற்றிபெறாது, மக்களின் வெற்றியை

முள்ளிவாய்க்கால் – மூச்சடங்கிய இறுதிக் கணங்கள்!

மாபெரும் இலட்சியவாதத்தின் வீழ்ச்சியும் அந்த இலட்சியவாதம் சரித்திரமாகியும் கொண்டிருந்த ஒரு தருணம் அது. நிலைமைகள், நிர்ப்பந்தங்கள், யதார்த்தங்கள், உண்மைகள் என எல்லாம் ஒன்றாகத் திரண்டு உருவாக்கிய ஒரு நிலவரம் அது. அது இறுதிநாள். முப்பத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இயங்கிக் கொண்டிருந்த ஒரு வலுமிக்க அமைப்பு

தேசியத்திற்காய் உழைக்க நினைப்போர் எம் மக்களுக்கு கைகொடுங்கள் – வன்னி மக்கள் பேரவை!

வன்னியில் வார்த்தைகளுக்குள் அடக்கமுடியாத துயர்களைச் சுமந்த எமது மக்கள் சிந்தும் இரத்தக் கண்ணீரைத் துடைக்க அனைவரும் ஒன்றிணையுமாறு வன்னிமக்கள் பேரவை விடுத்துள்ள அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டள்ளது. அந்த அறிக்கையின் முழு விபரம் வருமாறு: இன வன்முறையின் முழுமையான வடிவம் நேரடியாக ஒப்பேற்றப்பட்டு ஒரு ஆண்டு இன்றுடன் நிறைகிறது. எத்தனை முடியுமோ அத்தனை கொடுமைகளும் குறித்த சிறிய நிலப்பரப்பில் வைத்து இலட்சக்கணக்கான மக்கள் மீது திணிக்கப்பட்டன. 40ஆயிரத்தினைத் தாண்டிய உயிர்ப்பலியெடுப்புக்கள் 75ஆயிரத்தினைத் தாண்டிய காயமடைதல்கள், பட்டினி அவலம், அநாதரவாக்கப்பட்டமை என மிகப் பெரும் அநீதி